Saturday, 11 September 2021

பாரதி 2021

 


. ===========
. பாரதி
. ===========

கள்ளிப்பழம் உன்கவிதை யாவர்க்கும்
உள்ளித்தின்ன பெருஞ்சுவை நாவிலோர்
முள்ளுந் தைக்கலாம் ஆதலின்
உள்ளம் நள்ளுமே உன்னை.

========================
திருச்சிராப்பள்ளி ப.மாதேவன்
11-09-2021
========================

Monday, 6 September 2021

வ.உ.சி பாடற்றிரட்டு விளக்கம் 1

 

செழுமையான இலக்கணத்தோடு இயற்றப்பெற்ற வெண்பாக்களும், ஆசிரியப்பாக்களும், கட்டளைக் கலித்துறைகளும் கொண்ட நூல் பெரியவர் வ.உ.சிதம்பரனார் எழுதிய “பாடற்றிரட்டு”. அது குறித்து பெரியவர் வாய்மொழியாகவே பார்ப்போம்.

 எனது தனிப்பாடல்களில் முந்நூற்றைம்பது வெண்பாக்களும், ஒருதாலாட்டும், மூன்று விருத்தங்களும், பதினைந்து கட்டளைக் கலித்துறைகளும், நானூற்று நாற்பத்துமூன்று வரிகள்கொண்ட பதினொரு நிலமண்டல ஆசிரியப்பாக்களும் இப்புத்தகத்தில் அடங்கியிருக்கின்றன. யான் இராஜநிந்தனைக் குற்றத்திற்காகச் சிறைக்கு அனுப்பப் பட்டதற்குமுன் யான் பாடிய பாக்களில் தொண்ணூற்றேழு இதன் முதற் பாகமாகவும் யான் சிறையிலிருந்த காலத்தில் பாடிய பாக்களில் இருநூற்றெண்பத்துநான்கு இதன் இரண்டாம் பாகமாகவும் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. தமிழ் இலக்கண இலக்கியப் பயிற்சி இல்லாதாரும் எனது பாக்களின் பொருள்களை இனிது உணருமாறு எனது பாக்களில் ஆங்காங்குக் காணப்படுகிற அரும்பதங்களுக்கு உரைகள் எழுதி இதன் முடிவில் சேர்த்துள்ளேன்.

Sunday, 5 September 2021

பெருந்தமிழர் வ.உ.சி 150 - 7

 

எத்தனை எழுதினாலும் என்நெஞ் சாறாதே
அத்தனேயெம் ஐயனே அரும்பேர் வித்தனே
பித்தனாய்ச் சொத்தினை விட்டனை எனவிருந்தேன்
அத்தனை ஆசையெம் விடுதலை மேலென
கத்தனும் உமக்கு கற்செக் கீந்ததில்
மொத்தமும் உணர்ந்தேன் நெஞ்செலாம் பலப்பல
குத்துவாள் கொண்ட பொத்தலாய் உடைந்தேன்
பத்தாயத்தடி சிதறும் பண்டமாய்ச் சிதறினேன்
மெத்தைமேல் நடந்தவன் சித்தனாய் ஆயினை
முத்தங்கி யணிந்தவன் முள்ளுடை உடுத்தனை
மைத்துனன் அலைந்ததும் மனையாள் நலிந்ததும்
தைத்ததெம் நெஞ்சை தம்மெழுத்தா லறிகையில்
நைத்ததெலாம் காலத்தின் நலமென்ற  தெய்வே
கைத்துதித் தேத்துவம் காலமெல் லாமுமையே

 

பெருந்தமிழர் வ.உ.சி. 150 - 6

 

உனைநினை யாநாளும் பாழெனவு ணர்ந்தொன்
றிணைவாரே நற்றமிழர்; அந்நாளில் சேனைத்
துணையாகும் நின்பரந்த  நற்பெரு  வாழ்வின்
இணையற்ற ஈகந்தொ டர்ந்து.


பெருந்தமிழர் வ.உ.சி 150 - 5

 


தோன்றிற் புகழொடு தோன்றுவ தெங்கனம்?

சாற்றிற் சிதம்பர னார்வர லாறறிய;

வள்ளுவ னார்நெறி நின்று சிறப்புடனே

வாழ்ந்திட உள்ளுவமே நாம்.