Saturday, 11 January 2020

பிரப்பு... இன்னும் காயாத ஈரம்.

இன்னும் புலரத் தொடங்காத இளவெளிச்சத்தில், அது ஒரு கனவு போல இருந்தது. தொலைவில் கேட்கிறது எம் மக்களின் ஆதி இசை. இசைக் கருவிகள் கண்டுபிடிக்கும் முன்பாக உடலே கருவியாய்க் கண்ட ஏதோ ஒரு பெயரில்லாத மூத்தோள், தன் நாவசைத்து ஒலியெழுப்பி தன் கூட்டத்திற்குக் கொடுத்த குரவை(குலவை) இசை. மாடியிலிருந்து தூக்கக் கலக்கத்தில் எட்டிப்பார்க்கிறேன். பின்புறம் செல்லியாச்சி வீட்டிலிருந்து மெல்லிய புகைச் சுருள் மேலெழும்புவது தெரிகிறது. அவள் பெருநா எழுப்பிய குரவையின் பேரொலி இனிமையாய்க் கேட்கிறது. "பால் பொங்கிவிட்டது" போலும்.

குமரிமண்ணில், பிறப்பு முதல் இறப்பு வரையிலான எல்லா நிகழ்வுகளிலும் குலவையிடுதல் முகாமையான ஒன்று. அதுவும் பொங்கலன்று பால்பொங்கும் போது குலவையிடுவது மகிழ்ச்சியின் பெருநிலை. எங்கள் பகுதியில் "பொங்கலோ பொங்கல்" என்று சொல்லி நான் கேட்டதில்லை. குரவையொலி மட்டுந்தான். பண்டு மலைகளில் கண்டடைந்த குரவை இசையும், காடுகளில் சமைத்த "புன்கம்" என்ற பொங்கலும், குறிஞ்சியில் சேர்த்து வைத்த "பிரப்பும்", வழிபடு "களம்" வரைதலும்  இன்றுவரை எம்முடைய பொங்கலில் விரவிக்கிடக்கிற; பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக மாறாத வண்ணங்கள்.

வேளாண்மையன்றி வேறேதும் பெரிதாக அறிந்திராத ஊரில், வீட்டில் பிறந்ததால்; வாழ்வியலின் ஏராளமான கூறுகளில் நாங்கள் வாழ்ந்த பகுதிக்கு ஏனைய பகுதிகளோடு உள்ள ஒத்திசைவும், வேறுபாடுகளும் சமூக இணக்கம் மற்றும் இறுக்கத்தின் காரணிகள் எவையாக இருக்கக் கூடும் என்ற எண்ணத்தைத் தோற்றுவித்தன. குறிஞ்சியிலிருந்து பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாகச் சுமந்து நடக்கும் ஏராளமான பண்பாட்டு எச்சங்கள் இப்பொழுது கூட கண்ணில் படுவதற்கு அதுவே காரணம்.

மாடியிலிருந்து இறங்கி வருகிறேன். பாட்டியின் கண்ணில் பட்டுவிடக் கூடாது. "இன்னைக்காது காலம்பற எந்திக்காண்டாமா?. பால் பொங்குகதுக்குள்ள குளிக்காண்டாமா?" என்று கண்டிப்பாகச் சொல்லுவாள். ஆனாலும் ஆவணிப் பொங்கல் போல் தைப்பொங்கலுக்கு விடியும் முன்னே பால் பொங்க வேண்டியதில்லை என்றும் அவளே சொல்லியிருக்கிறாள். தைப்பொங்கல் எப்பொழுது வேண்டுமானலும் வைக்கலாம். "நல்லநேரம்" பார்ப்பதெல்லாம் கடந்த ஏழு எட்டு ஆண்டுகளுக்குள் வந்த அண்மைக்காலப் புரட்டுகள். அதற்குமுன் வேளாண்மை செய்து வாழ்வாங்கு வாழ்ந்த யாரும், பொங்கலிட நல்லநேரம் பார்த்ததில்லை. எங்கள் வீட்டிலும் கூட. அதனால் முற்றத்தில் அத்தனை பரபரப்பு இருக்காது. 

திண்ணைச் சாரளத்தின் வழியாக முற்றத்தை எட்டிப் பார்க்கிறேன். பொங்கலுக்கு எழுதிய "களம்" பளிச்செனத் தெரிகிறது. அதற்குள் சிறு பலகையொன்றின் மேலே பச்சை மண்குழைத்து மூன்று நான்கு நாட்களுக்கு முன் செய்யப்பட்ட "சாமி" இருக்கிறது. அருகில் விளக்கு. கொஞ்சம் பூக்கள். கிழங்கு வகைகள். காய்கள். எங்கள் பகுதில் பயிரிடப் படாத கரும்பும், மஞ்சளும் கூட  இருக்கிறது. முக்கியமான பொங்கலும், பருப்பரிசியும் இன்னும் வைக்கப்படவில்லை. வேலை நடந்து கொண்டிருக்கிறது. சாமி செய்யும் போது அதனோடு சிறிய பித்தளை குத்துப்போணியில் குழைத்த மண் நிறைத்துக் கவிழ்த்தி செய்யப்பெற்ற "அடுப்பாங்கட்டிகளின்" மீது பொங்கலுக்கு தேங்காய் நீர் கலந்த உலை சூடேறிக் கொண்டிருக்கிறது. புதுப்பானை வழக்கமெல்லாம் இல்லை. இரண்டாயிரமாண்டுக்கு முந்தைய  பிட்டங்கொற்றனின் "குழிசி' போல பழக்கத்தில் இருக்கும் வெண்கலப் பானையே பொங்கல் பானையாக இருக்கும்.

படம் : 1
களம்
இரவு நெடுநேரம் சித்தி, தங்கை எல்லோரும் பச்சரிசி மாவில் கோலமிட்டார்கள். நானும் அண்ணனும் வெளிப்புறம் "ஒட்டுப் படிப்புரை", "கல்நடை" எங்கும், வடசேரிக்காரர் கடையிலிருந்து வாங்கிய காவிக்கட்டியும், நல்ல வெண்ணைபோல சிப்பியை நீத்தியெடுத்தச் சுண்ணாம்பும் கொண்டு வெள்ளையும் காவியும் தீட்டினோம். இந்த இரண்டு வண்ணங்களும் பாறை ஓவியங்கள் வரையத் தொடங்கிய காலத்திலிருந்து பயன்படுத்தப்பட்ட இரும்புச்சத்து அடர்ந்த செந்நிற மண்ணும், சுண்ணாம்புமே. அதன் பிறகு பொங்கல் வைத்து வழிபடுவதற்கான களம் வரைந்தோம். வீடு போன்ற ஒரு எல்லைத் தோற்றம் தரும் வகையில் சுண்ணமும், காவியும் கொண்டு வரையப்படும் வழிபடும் இடமே "களம்'. படம் : 1 ல் காண்க. (புகைப்படம் இல்லாததால், கணிணியில் வரைந்த படம்). இந்த வழிபாட்டுக் களம் வரைதல் இன்று நேற்றல்ல...

"முது வாய்ப் பெண்டிர் அது வாய் கூற,
களம் நன்கு இழைத்து, கண்ணி சூட்டி," -  (அகம் - 22)

"கூடு கொள் இன் இயம் கறங்க, களன் இழைத்து,

ஆடு அணி அயர்ந்த அகன் பெரும் பந்தர்,              

வெண் போழ் கடம்பொடு சூடி," - (அகம் - 98) 

"அறியா வேலற் தரீஇ, அன்னை
வெறி அயர் வியன் களம் பொலிய ஏத்தி," - (அகம் - 242)

"பெய்ம் மணல் முற்றம் கவின் பெற இயற்றி" - (ஐங் - 248)

 என பல்லாயிரமாண்டுகளாக இப்படியொரு களம் இழைத்து அதனுள்ளே படையலிட்டு வழிபடும் முறை தொடர்ந்து வருகிறதென்பதை செவ்விலக்கியங்கள் எடுத்தோதுகின்றன. 

படையல்

ஒரு பானையில் பாலும், தேங்காய் நீரும் கலந்து அதில் பச்சரிசியை இட்டு வைத்த வெண்பொங்கல். மற்றொன்றில் சருக்கரைப் பொங்கல் அல்லது அரிசிக் கன்னல்(பாயசம்). பால் பொங்கி, குலவையிட்டு பொங்கி இறக்கி, களத்துக்குள் வைத்துவிட்டு "பருப்பரிசி" பிசைய ஆரம்பிப்பார்கள்.

பருப்பரிசி. பொங்கலின் முகாமையான படையல் இது.  பச்சரிசியுடன் சிறிது பாசிப்பருப்பு சேர்த்து தேங்காய் நீர் தெளித்து துருவிய தேங்காய், வெல்லம் சேர்த்து கொஞ்சம் பிசைந்து கொள்வார்கள். அதனுடன் நான்கைந்து வாழைப்பழங்களை உரித்துப் போட்டு நன்றாகப் பிசைவார்கள். வெல்லமும் தேங்காய்ச் சாறும் பழமும் சேர்ந்து கூழாகிவிடும். அதில் பச்சரிசி ஊறிக்கொண்டிருக்கும். இன்று அதை நினைத்தால் திருமுருகாற்றுப்படையின் இந்த வரிகள் ஏனோ நினைவுக்கு வருகின்றன.

மதவலி நிலைஇய மாத்தாட் கொழுவிடைக்
குருதியொடு விரை இய தூவெள் அரிசி
சில்பலிச் செய்து பல்பிரப்பு இரீஇச்
சிறு பசு மஞ்சளொடு நறு விரை தெளித்துப்       
பெருந்தண் கணவீர நறுந்தண் மாலை
துணைஅற அறுத்துத் தூங்க நாற்றி - (திருமு - 232-237).


 மருதத்தில் நுழைந்து நெடுங்காலமாகிவிட்டது. ஆட்டுக் குருதியில் பிசைந்த வெண்ணெல்லரிசி; இன்று பழமும் வெல்லமும் தேங்காயும் கலந்து பிசைந்த கூழில் கிடக்கிறது. ஆனால் அதைகொண்டு "சில்பலி" இன்னும் பொங்கல் களத்தினுள் நிகழ்த்தப்படுகிறது. "பல்பிரப்பு" இன்னும் படைக்கப் படுகிறது. அருகிலே காயவைக்கப் படாத 'பசு மஞ்சள்' குலை இருக்கிறது. இன்று மருத நிலத்தின் மகனாய் என்னை நான் உணர்ந்திருந்தாலும், மேற்கே தெரியும் வானமலையின் ஏதோ ஒரு முகட்டில் "பிரப்பு அரிசி இரீய" யாரோ ஒருவரே என் முன்னோராய் இருத்தற் கூடுமென்பது செந்தமிழும், பண்பாடும், வரலாறும், பொங்கலன்று என் வீட்டு வாயிலில் நான் எழுதிய களமும், படையலும் எமக்குச் சொல்லும் செய்தி. ஒருவேளை நாங்கள் பச்சை மண் குழைத்து  செய்து வைத்த  முகமற்ற அந்த "சாமி" அவராகவே இருத்தற் கூடும். பிரப்பரிசியே பருப்பரிசியாகவும் மாறியிருத்தற் கூடும். 

தினைப்பிரப் பிரீஇச் - (குறுந் - 263)

பொய் வல் பெண்டிர் பிரப்பு உளர்பு இரீஇ,   - (அகம் - 98)

முறி புரை எழில் நலத்து என் மகள் துயர் மருங்கு
அறிதல் வேண்டும்' என, பல் பிரப்பு இரீஇ,
  - (அகம் - 242) 


செவ்விலக்கியங்களுக்குள் நடந்து போனோமானால், இப்படி நிறைய இடங்களில் "பிரப்பு" சிதறிக் கிடப்பதைக் காண முடியும். கையில் எடுத்துப் பார்த்தீர்கள் என்றால் இன்னும் காய்ந்துவிடாத அதன் ஈரத்தை உணர முடியும். அந்த ஈரம் தேடி கேள்வி எழுப்பிய போது நண்பர்கள் பகிர்ந்துகொண்ட செய்திகள் கீழே.

1.நா.இராசாரகுநாதன், உறையூர். - எங்கள் பகுதியில் பொங்கலுக்கு இல்லை. ஆனால், ஆடிப்பெருக்கிற்கு "வாளா அரிசி" படையலிடுவோம்.
வாளா அரிசி,எள், தேங்காய், வெல்லம் கலந்த கலவை.
 
2.கோகிலன் சச்சிதானந்தன், ஈழம். - பொங்கலில் பச்சரிசி பயத்தம்பருப்பு தேங்காய்ப்பால் , சர்க்கரைப் பொங்லென்றால் பசும்பால் சர்க்கரை, ஏலக்காய், திராட்சை வற்றல் கலந்து பொங்கல். வெண்பொங்கலுடன் சாம்பார். உழுந்து வடை, வாழைப்பழம், விழாம்பழம், கரும்பு மற்றும் மாம்பழம் பலாப்பழம் எப்போதாவது கிடைக்கும். பால், தயிர், இவற்றுடன் முடிந்தால் மோதகம் கொழுக்கட்டை, பால்ரொட்டி. தேங்காய் இளநீர் பழம் பாக்கு வெற்றிலை உள்ளபடி. படையல் அரிசி வைத்ததாய் நினைவில்லை. யாழ்ப்பாணம், கிளிநொச்சி, முல்லைத்தீவு வழக்கங்கள் இவை. சிலர் பானையில் முழுக்க முழுக்க எருமைப்பால் அல்லது பசுப்பால் பயன்படுத்துவர்.
3.மூ.த.கவித்துவன், நல்லூர், புதுக்கோட்டை. - எங்கள் ஊர்ப் பகுதியில் பருப்பரிசி இல்லை.
4.த.தமிழினியன், காஞ்சிவரம். - பருப்பும் பழமும் சேர்க்கும் வழமை இல்லை. மற்றபடி பச்சரிசி வெல்லம் தேங்காய் சேர்த்த கலவை படையல் உண்டு.
5.வெங்கட், இராதாபுரம், திருநெல்வேலி மாவட்டம். - எங்களுடைய குல தெய்வ வழிபாட்டில் வைப்போம்....பச்சரிசி, தேங்காய் தண்ணீரில் ஊற வைத்து...வாழைப்பழம் ,வெல்லம் ,தேய்காய் துருவல் எல்லாவற்றையும் பிசைந்து வைப்போம்.
6.தியாகு, வேங்கூர், கல்லணை. - பருப்பரிசி இல்லை.
7.வளவன் கோவிந்தராசன், குடந்தை - பழக்கம் இல்லை.
8.அரங்க பொன்முடி, தஞ்சை - வழக்கம் இல்லை.
9.வேல்சாமி, திருமுதுகுன்றம். (விருத்தாசலம்) - வழக்கம் இல்லை.
10.மோகன் சிதம்பரதாணுபிள்ளை, புதுக்கோட்டை. - பொங்கலில் இல்லை, காதுகுத்தும் போது "காதரிசி" உண்டு.
11.சந்திரசேகர், (கோவை -ஈரோடு ) - வழக்கம் இல்லை.
12.அருளொளி, ஈரோடு. - வழக்கம் இல்லை.
13.குமரகுருபரன், முடிவைத்தானேந்தல், தூத்துக்குடி.- வழக்கம் இல்லை.
14.புனிதா ஆறுமுகம், கோவை. - வழக்கம் இல்லை.
15.மீரா ரெங்கராஜ், குணசீலம். - குணசீலம் அதை சுற்றி யுள்ள ஊர்களில் ஆடிப்பெருக்கு அன்று பச்சை பயறு, பச்சை அரிசி, வெல்லம் கலந்து வைத்து படையலில் வைப்பார்கள் மற்றும் சித்திரை, கார்த்திகை மாதங்களில் மாரியம்மனுக்கு படையல் போடும் போதும் இதை வைப்பார்கள் காது குத்துதல் விழாவில் "காப்பரிசி" என்று மிக முக்கியமாக இதை கொடுப்பது வழக்கம்.
16.ஏ.கே.ராஜேஷ்குமார், இலண்டன். - சொந்த ஊர் மதுரை. அங்கே இந்த வழக்கம் இல்லை.
17.ரமேஷ்கிருட்டினன், முசிறி. - ஆடிப்பெருக்கில் உண்டு. பொங்கலில் இல்லை.
18.சிவகாமி தேவி, கூவம், காஞ்சிவரம் மாவட்டம். - பொங்கலில் இல்லை. புதுவிட்டு நிலைக்கால் ஊன்றும்போது, மொட்டையடித்து காதுகுத்தும் போதும் இதைப் படைப்பது உண்டு.
19.ஜீவா ராஜசேகர், வாணியம்பாடி. - அரிசி பயன்பாடு இல்லை. காதுகுத்தும் போது பொரிகடலை வெல்லம் சேர்த்த ஒன்றை படையலாகப் பயன்படுத்துவார்கள்.

எல்லோருடைய செய்தியும் பொதுவாகச் சொல்வது; அரிசியை சமைக்காமல் வெல்லம், பயறு போன்றவற்றுடன் சேர்த்து வழிபாட்டில் படையலாக இடுவது ஒரு பரவலான நடைமுறையாகவே இருக்கிறது. காதுகுத்தின் போது இடும் பிரப்புப் படையல் "காப்பரிசி" என்ற சொல்லால் குறிக்கப்படுவது அதன் சிறப்பை உணர்த்துகிறது. மதங்கள் உருவாகும் முன்னே, முன்னோர் வழிபாடாக, முருகு(ஆற்றல்) வணக்கமாக இருந்த எளிய வழிபாட்டு முறையின் முக்கிய படையலான "பிரப்பு" வேறு வேறு பெயர்களில் இன்னும் அதே காப்புப் படையலாக படைக்கப்பட்டுக் கொண்டுதான் இருக்கிறது. 

சிறப்பானவை
ஈழத்தில் பொங்கலன்று உழுந்துவடை, மோதகம், கொழுக்கட்டை போன்றவை படையலாக, விருந்துணவாக இருக்கிறது. தைந்நீராடல் குறிக்கும் இலக்கியங்களில் மதுரையின் விழவு உணவாக அப்பம், அடை, கொழுக்கட்டை, மோதகம் போன்றவை கடைத்தெருவில் விற்கப்பட்டதை பரிபாடல், மதுரைக்காஞ்சி போன்றவை குறித்து வைத்திருக்கின்றன. பாண்டிய நாட்டோடு ஈழம் கொண்டிருந்த பண்டை உறவு அதன் பண்பாட்டுக் கூறுகளுக்குள்ளும் காணக்கிடைக்கிறது.

நெல்லையில் குலதெய்வ வழிபாட்டில் 'பருப்பரிசி" படையலாக இருக்கிறது.

குணசீலம் பகுதியில் மாரியம்மன் படையலில் 'பருப்பரிசி" முக்கிய இடம் பெறுகிறது.

காஞ்சிவரம் மாவட்டம் கூவத்திலிருந்து கிடைத்த செய்தி, வாசல்கால் (நிலைக்கால்) வைக்கும் போது "பருப்பரிசி" படைப்பது. அது வழிபாட்டு படையல் என்பதற்கு வலுசேர்க்கிறது.

நீட்சி 

நெடுங்காலமாக குறிஞ்சியில் தோன்றிய ஒரு வழிபாட்டு முறையின் (சரியா? தவறா? என்ற தருக்கம் வேறு) தொடர்ச்சியை தமிழ் நிலமெங்கும் காண்கிறோம். இன்று அண்டை மாநிலங்களாகப் போய்விட்ட கேரள, தென் கருநாடகப் பகுதிகளிலும் இதன் எச்சங்கள் மிகுதியாகக் காணக் கிடைக்கின்றன. முன்னோர் வழிபாட்டின் "பிரப்பு", "பருப்பரிசி", "காப்பரிசி", "வாளா அரிசி", "காதரிசி" இன்னும் படையலாய் இருக்கிறது.

குமரி மாவட்டத்தில் "களம்(வீடு)" வரைவது இன்னும் இருக்கிறது. குதிரை மலைப் பிட்டங்கொற்றனின் புன்கமும், வானமலையின் பிரப்பும் குமரியின் முற்றங்களிலே இணைந்து காணக்கிடைக்கிறது. களத்தினுள்ளே காணும் உருவம் போன்றே பெரும்பாலும் ஊர்க்கோயில்களில் காணப்படுகிறது. மாடன், கருப்பன், பூதத்தான் போன்ற தெய்வங்கள் இதுபோன்ற எளிய உருவிலேயே இருக்கின்றன. சமைக்காமல் படையல் ஏற்றுக்குள்ளும் இந்த தெய்வங்கள், காடுகளுக்குள்ளே உணவை சேகரிக்கும் சமூகமாக வாழத் தொடங்கிய காலத்தில் தோன்றிய தெய்வங்களாக இருக்கலாம். முல்லைக்கு நகர்ந்து மருதம் வளர்த்து நெடுங்காலம் ஓடியபின்னும் இன்னும் விட்டுவிடாமல் தொடர்ந்து வருகிற இந்தப் பண்பாட்டுக்கூறு வியப்பளிக்கிறது.

இதை எண்ணிக்கொண்டிருக்கும் போதே பாட்டியின் குலவை ஒலி பேரோசையாய்க் கேட்கிறது. எங்கள் வீட்டிலும் பால் பொங்கிவிட்டது போலும். முற்றத்தை நோக்கி நடக்கிறேன். அனைவருக்கும் பொங்கல் வாழ்த்துகள். நீங்களும் பால் பொங்கும் வேளையில் "குலவை" இடுங்கள். பல்லாயிரமாண்டுகள் தாண்டியும் ஒலிக்கட்டும் நம் மூத்தோளின் ஆதி இசை.

என்றென்றும் அன்புடன்,
சிராப்பள்ளி ப.மாதேவன்,
11-01-2020

3 comments:

தங்கள் கருத்துகளைப் பதிவிடுங்கள்